غذای بهشتی

علی‏علیه السلام دیناری قرض گرفته بود که با آن چیزی تهیه کند تا شدت گرسنگی را از فاطمه‏علیها السلام و فرزندانش رفع کند. مقداد را دید که از گرسنگی شدید اهل و عیالش خبر می‏دهد، حضرت، دینار رابه او بخشید. بعد از خواندن نماز ظهر و عصر، پیامبرصلی الله علیه وآله فرمود: ای ابالحسن آیا شما چیزی در منزل دارید تا به منزل شما بیایم، علی‏علیه السلام بر اثر خجالت و حیاء از پیامبرصلی الله علیه وآله عرض کرد: تشریف بیاورید. پیامبر اکرم‏صلی الله علیه وآله دست علی را گرفته و با هم وارد خانه زهراعلیها السلام شدند، او در حال نماز بود و پشت‏سر وی ظرفی بود که از آن بخار برمی‏خاست.

وقتی صدای پیامبرصلی الله علیه وآله را شنید، از محراب نماز خارج شده و به پدر بزرگوار خویش سلام کردد. پیامبر اکرم‏صلی الله علیه وآله بعد از جواب سلام فرمودند: برای ما غذایی بیاور، خداوند رحمتش را بر تو نازل کند.

فاطمه‏علیها السلام ظرف غذا را آورده، در مقابل پیامبرصلی الله علیه وآله و علی‏علیه السلام نهاد. علی‏علیه السلام سؤال کرد: ای فاطمه! این طعام از کجاست؟ من هرگز طعامی به این خوشرنگی ندیده و خوشبوتر از آن بوئی استشمام نکرده و خوش مزه‏تر از آن نخورده‏ام.

رسول اکرم‏صلی الله علیه وآله دست مبارک خود را بین دو کتف علی‏علیه السلام نهاد، مختصری فشرد و فرمود: این پاداش دیناری است که تو در راه خدا دادی.

آن گاه اشک رسول خداصلی الله علیه وآله جاری شد و فرمود: سپاس خدای را که ابا می‏کند که شما را بدون مزد و پاداش از دنیا ببرد. ای علی! پروردگارت می‏خواهد آنچه را که بر زکریا جاری فرموده، بر تو نیز جاری نماید.

آنگاه رو به حضرت زهرا کرد و فرمود: «ویجریک یا فاطمة فی المجری الذی اجری فیه مریم «کلما دخل علیها زکریا المحراب وجد عندها رزقا قال یا مریم انی لک هذا قال هو من عندالله; و تو را ای فاطمه در همان مسیری که مریم را حرکت داد، پیش برد. [چنان که قرآن می‏گوید:] «هر گاه زکریا وارد محراب او می‏شد، غذای مخصوصی در آن جا می‏دید، از او می‏پرسید: ای مریم، این را از کجا آورده‏ای؟! می‏گفت: این از سوی خداست.» ⁽²⁰⁾

قابل دقت است هرچند این غذا پاداش عطای علی‏علیه السلام است و کرامتی برای او به حساب می‏آید، ولی برای فاطمه‏علیها السلام نیز کرامت محسوب می‏شود; چرا که خداوند به احترام او چنین میوه‏ای را از بهشت فرستاده است.