محبت يا معرفت؟

ما بيش از هر چيز به تعليم نيازمنديم، و حتي پيش از تبليغ، به معرفت و آشنايي علمي نياز داريم.

يكي از بزرگترين مسائلي كه در تاريخ وجامعه ما مطرح است اسلام و تشيع مي باشد كه بسياري از ما بدان معتقديم، اما آن را به درستي نمي شناسيم. به مذهبي ايمان داريم كه آشنايي درست و منطقي از آن نداريم. مثلاً به علي (ع) به عنوان يك امام، يك مرد بزرگ، يك ابرمرد حقيقي و به عنوان كسي كه همه احساس ها و تقديس هاي ما را به خود اختصاص داده، اعتقاد داريم و هميشه در طول تاريخ، بعد ازاسلام، ملت ما افتخار ستايش او را داشته است، اما متاسفانه آنچنان كه بايد و شايد او را نشناخته است؛ زيرا بيشتر به ستايش ايشان پرداخته شده نه شناختن او.

اين گونه مدح ها و محبت ها در ميان همه ملت ها نسبت به معبودشان، پيغمبرشان و قهرمانانشان هست ، اما اين معرفت است كه با ارزش است . امكان ندارد جامعه اي و ملتي علي(ع) را بشناسد و درست بفهمد، و ازشكنجه آميزترين وسخت ترين محروميت هايي كه جوامع دچار آن هستند ، رنج ببرد.

ما در زمان خود موظف به شناختن امام هستيم ، نه محبت بدون معرفت به امام. البته نسبت به محبت ورزيدن انتقادي نداريم.   چگونه ممكن است كسي علي را بشناسد و به او عشق نورزد و او را نستايد؟ اما اين محبت نتيجه شناختن علي و آشنا شدن با زيبائي هاي عظيم يك روح با شكوه ، و عظمت و پاكي يك انسان بزرگ است. محبتي كه معلول اين معرفت است ، نجات بخش مي باشد و روح زندگي يك جامعه است

میلاد با سعادت حضرت علی (ع) بر شما مبارککککککک

اللهم عجل لولیک الفرج